در جواب این سوال که تاریخ به چه دردی می خوره ؟گویند گذشته چراغ راه آینده است.اگر بخواهیم به تاریخ ایران رجوع کنیم میتوان تاریخ ایران را به دو بخش ایران باستانی و ایران اسلامی تقسیم کرد.در واقع شکست ایران از اعراب پایان یک دوره از تاریخ ایران بود و شروع برهه دیگر از آن .شکستی که هنوز محل جدال بسیاری از ایرانیان است.یکی از مهم ترین علل آن شکست عدم رضایت ایرانیان از پادشاهان ساسانی و روحانیون زرتشتی در آن زمان می باشد.....
.....اکنون بعد از گذشت بیش از 14 قرن از آن شکست ،مردم ایران ناراضی از حکومت بوده و بالطبع این عدم رضایت به بخشی از روحانیون نیز تسری پیدا میکند،حال در این میان آمریکا به عنوان یک ابر قدرت جهانی به همراه نوچه دسته چپش -اسرائیل-که در واقع افسار مرادش را در دست دارد ایران را تهدید به حمله نظامی نموده است.با توجه به وضعیت کنونی در صورت حمله آمریکا به ایران و پیروزی آنان در جنگ، یعنی: آغاز ایران سکولار و پایان ایران اسلامی.
آیا نارضایتی پدرانمان از دست حکومت ساسانی و شکست تاریخی در مقابل اعراب را فراموش کرده ایم؟آیا رفتار و عمل آنان پسندیده و مورد تایید ما می باشد؟آیا نیاکانمان را را به هزاران دلیل معلوم و سهل انگاریهای نا معلوم که منجر به شکست در آن جنگ شد مورد ملامت قرار نمی دهیم؟
ما از آن شکست و عواقب بعد از آن چه نتیجه ای گرفته ایم؟در حال حاضر تکلیف فرزندان این سرزمین در قبال تهدیدات و حمله احتمالی آمریکا چه می باشد؟ما چگونه باید رفتار کنیم تا مورد نکوهش و سرزنش فرزندانمان قرار نگیریم؟