یکی از بزرگترین معضلات ومشکلات کشورهای جهان سوم پایین بودن سطح آگهی وسواد مردمان آن کشور است.درایران پایین بودن آگاهی در کلیه سطوح و در اکثر حوزه ها بوضوح قابل لمس است.یقینا میزان آگاهی هر قوم وملتی با فرهنگ آن جامعه نسبت مستقیم دارد.این پایین بودن آگاهی در واقع پیش زمینه ی سقوط ارزشها واز بین رفتن هنجارهای فرهنگی است.این مهم تا آن اندازه خطیر گردیده است که برخی از جامعه شناسان معتقد به سقوط اجتماعی ایران هستند وعده ای دیگر بسته بودن فضای جامعه توسط حکومت را از یک سو و مذهب را از سوی دیگر تنها عوامل حفظ جامعه ایران تاکنون دانسته اند.از سوی دیگر پیش از حمله آمریکا به عراق یکی از مهم ترین مشاوران کاخ سفید که بسیاری از سخنانش رنگ واقعیت به خود گرفته است.جهت ساختن خاورمیانه جدید حمله به عراق را ضروری دانسته و در مورد ایران سخن از فروپاشی اجتماعی نموده است.
سرنوشت دموکراسی که با توپ و تانک بیاید برهمگان روشن است.بسط دموکراسی واقعی در داخل کشور نیز میسر نمی شود مگر آنکه سطح آگاهی مردم در جامعه بالا برود.در شرایط کنونی آگاهی پیش زمینه آزادی و عدالت است.بدون آگاهی ما هرگز به آزادی و دموکراسی نخواهیم رسید.و این وظیفه همه دلسوزان این مرز وبوم است که بجای دعواهای سیاسی روزمره به تفکرات بنیادی زیر پایه ای و راهکارهای اجرایی گسترش آگاهی مردم بیاندیشند.از این رو به نظر بنده حقیر نهضت آگاهی بخشی می بایست بعنوان  اولویت اول هر فعال حوزه های فرهنگی اجتماعی سیاسی مورد توجه قرار بگیرد.